HABAŞ'ta 18 emekçi hayatını kaybetti. Peki siz neden sessizsiniz?

İzmir Aliağa'da HABAŞ demir-çelik tesisinde meydana gelen patlamada 18 emekçi yaşamını yitirdi. Geride gözü yaşlı aileler, yarım kalan hayatlar ve cevap bekleyen ağır sorular kaldı.

Bu facia yalnızca İzmir'in değil, bütün Türkiye'nin meselesidir. İşçinin can güvenliği, çalışma koşulları ve insan hayatını önceleyen bir üretim anlayışı hepimizin ortak sorumluluğudur.

Ancak sorumluluğumuz yalnızca HABAŞ'ta yaşananları konuşmakla sınırlı değil. Kendi şehrimizde, Aydın'da yaşananlara da bakmak zorunda değil miyiz?

Kuşadası'nda İsmail Dağ, Efeler'de Gökhan Özer Kaya ve Ferhat Çakır, Nazilli'de Mustafa Karaca, Köşk'te Furkan Alemdar, İncirliova'da Murat Karakan ve yine İncirliova'daki kanalizasyon kazısında hayatını kaybeden işçi...

Bunlar yalnızca haber başlıkları değil. Her biri bir ailenin evine düşen ateş, yarım kalan bir hayat ve sorgulanması gereken çalışma koşullarıdır.

Üstelik mesele yalnızca ölümler de değil.

Sultanhisar'da işçi servisi kazasında 16 kişinin yaralanması, Nazilli'deki fabrika kazaları, Efeler ve Söke'deki inşaat kazaları, İncirliova'daki iskele çökmesi...

Aydın'ın farklı ilçelerinde yaşanan bu olaylar, iş sağlığı ve güvenliğinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösteriyor.

İş kazası başlığı altında kanamaya başlayan yeni bir yaramız var üstelik;

MESEM!

Mesleki eğitim adı altında çocuklarımızı çalışma hayatına gönderiyoruz. Henüz eğitim çağında olan çocuklar, fabrikalarda, atölyelerde, inşaatlarda ve üretim alanlarında çalışıyor.

Peki bu çocukların güvenliğinden kim sorumlu?

İşyerleri yeterince denetleniyor mu? Çocukların yaptıkları işler yaşlarına ve eğitimlerine uygun mu? İş güvenliği önlemleri gerçekten uygulanıyor mu?

MESEM kapsamında çalışırken hayatını kaybeden çocukların haberlerini okuyoruz. Her yeni ölüm, bu sistemin işleyişinin ve denetim mekanizmalarının yeniden sorgulanmasını zorunlu kılıyor.

Aydın'da da MESEM öğrencilerinin geçirdiği iş kazalarına, yaralanmalara ve olası can kayıplarına ilişkin resmi verilerin açıklanmasını istiyoruz.

Çocuklarımız eğitim almalı; iş cinayetlerinin, ihmallerin ve denetimsizliğin kurbanı olmamalı.

Buradan Aydın'da faaliyet gösteren bütün siyasi partilerin il başkanlarına sesleniyorum:

CHP, Yeni Parti, AK Parti, MHP, İYİ Parti, Saadet Partisi, DEVA Partisi, Demokrat Parti ve diğer siyasi partilerin il başkanları...

HABAŞ faciası karşısında sözünüz yok mu?

Kendi şehrimizde yaşanan işçi ölümleri ve iş kazaları karşısında neden ortak bir ses yükseltilmiyor?

Siyaset yalnızca seçim dönemlerinde konuşmak, kürsülerden vaatlerde bulunmak ve siyasi rakipleri eleştirmek değildir. Siyaset, insan hayatının söz konusu olduğu yerde sorumluluk almaktır.

Soruyorum:

HABAŞ faciasıyla ilgili açıklama yapmayı düşünüyor musunuz?

Hepinizin divan kurullarında olmazsa olmaz ‘’Eğitim Politikaları Başkanlığınız, Ekonomi Politikaları Başkanlığı ile Sivil Toplum Kuruluşları Başkanlıklarınız’’ var.

Bu başkanlıklarınızın sorumluluğu kapsamında, Aydın'da 2026 yılında meydana gelen ölümlü ve yaralanmalı iş kazalarının resmi verilerini talep edecek misiniz?

İş sağlığı ve güvenliği denetimlerinin yeterliliğini sorgulayacak mısınız?

İş cinayetlerinde sorumluluğu bulunan kişi ve kurumların hesap vermesini isteyecek misiniz?

Yönetim kurulunuzda görev alan avukat arkadaşlarınıza görülecek davalarda selahiyet verecek misiniz?

MESEM kapsamında eğitim gören çocuklarımızın işyerlerindeki güvenliği konusunda bir araştırma ve denetim talebiniz olacak mı?

Aydın'daki işçi ölümlerinin ve çocuk işçiliğinin önlenmesi için ortak bir siyasi tutum ortaya koyabilecek misiniz?

Yoksa sadece resmi davetlerde tarafınıza ayrılmış protokol sıralarında sadece fotoğraf mı vereceksiniz?

Bu soruların muhatabı yalnızca iktidar değil, toplum adına söz söyleme iddiasındaki bütün siyasi yapılardır.

Kimse siyasi kimliğinin arkasına saklanmasın. İşçinin hayatı partiler üstüdür. Çocuğun yaşam hakkı ideolojilerin, siyasi hesapların ve günlük polemiklerin üzerindedir.

Aydın'daki siyasi parti il başkanlarından beklentimiz yalnızca bir basın açıklaması değil; işçi sağlığı ve güvenliği konusunda somut talepler ortaya koymaları, ilgili kurumları harekete geçirmeleri ve bu konunun takipçisi olmalarıdır.

Çünkü iş cinayetleri kader değildir. Denetimsizlik kader değildir. Çocukların güvencesiz koşullarda çalıştırılması kader değildir.

İş güvenliği bir tercih değil, zorunluluktur. Çocukların yeri tehlikeli işyerleri değil, okullarıdır.

Unutulmasın; bir ülkede işçiler çalışırken ölüyor, çocuklar eğitim görmeleri gereken yaşlarda işyerlerinde hayatlarını kaybediyorsa bunun karşısında susmak tarafsızlık değil, toplumsal sorumluluğu yerine getirmemektir.

Aydın'daki bütün siyasi parti il başkanlarını kamuoyu önünde açıklama yapmaya, bu konuda ortak bir irade ortaya koymaya ve işçi sağlığı ve güvenliği mücadelesinin parçası olmaya davet ediyorum.

Çünkü insan hayatı siyasi konjonktürden, parti çıkarlarından ve seçim hesaplarından daha değerlidir!!!