Program sonunda salona seslenerek 'Fadime Derici kim? Burada mı?' diye soran Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin'e burada olduğunu belirten Fadime Derici, bakanın yanına geldi. Bakan Tekin, eline aldığı zarf ile 'Sarı zarf disiplin soruşturması, kötü bir şey biliyorsunuz değil mi?' diyerek zarfı öğretmene uzatarak içini açıp okumasını istedi.

Şaşkınlıkla zarfı açan Köşk Adnan Menderes İlkokulu sınıf öğretmeni Fadime Derici'nin açtığı zarfın içinden 'Kıymetli öğretmenim Fadime Derici, öğretmenlik bilgi aktarmak değildir sadece. Bir duruş, bir direniştir. Öğrencilerimizi yetiştirmek kadim Türk tarihinin inşasında üstlendiğiniz rol, memleketimiz için kutsaldır. Siz her gün bu duruş ve mesuliyetle yaş alıyorsunuz. Her yaşınız her gününüz bizim için, ülkemiz için çok değerli, doğum gününüz kutlu olsun' ifadelerinin yer aldığı kutlama mesajı çıktı. Fadime öğretmen 43. yaşına Bakan Yusuf Tekin'in sürprizi ile girdi.

Koçarlı ilçesine bağlı Zeytinköy Mahallesi'nde tarım işlerinde çalıştıktan sonra gelin olarak Aydın'a gelen 63 yaşındaki Hatice Körükçü, evlendikten sonra eşinin yanında çırak olarak mesleğe adım attı. Zamanla kendini geliştirerek ustalığa yükselen Körükçü, yaklaşık yarım asırdır sanayide aktif olarak çalışıyor. Mesleğe başladığı yıllarda kadınların sanayide çalışmasının yadırgandığını belirten Körükçü, tüm ön yargılara rağmen işini bırakmadığını ifade ederek, 'Kimsenin ne diyeceğine bakmadım, işime odaklandım' dedi. İki çocuğunu büyütürken bir yandan da mesleğini sürdürdüğünü anlatan Körükçü, zamanla işlerini büyüterek çok sayıda çırak yetiştirdi. Meslek hayatı boyunca yaklaşık 100 çırak yetiştirdiğini belirten Hatice Usta, bugün birçok öğrencisinin kendi iş yerini açtığını söyledi. Çalışmanın ve üretmenin önemine dikkat çeken Körükçü, iş yerinde çalışanlarına da adeta annelik yaptığını ifade etti. Eşiyle birlikte yaklaşık 45 yıldır aynı iş yerinde faaliyet gösterdiklerini dile getiren Körükçü, kadınlara çalışma hayatına katılmaları yönünde çağrıda bulunarak, 'Kadınlar kendi ayakları üzerinde durmalı. Kimseye muhtaç olmadan kendi parasını kazanmalı. Çalışmak çok güzel bir duygu' diye konuştu.

'Adamlara güvenmeyin'

Kadınların kendi ayakları üzerinde durmasının çok önemli olduğunu belirten Hatice Usta, 'Kadınlar evde boş boş oturmasın. Adam eline hiç bakmasın. Adamlara güvenmesin. Anasının babasının eline bakmasını da tavsiye etmem. Ben gelin olmadan önce köyde zeytin işleri yapıyordum. Evlenince kocamın yanında çalışamaya başladım. Adam 2 bin lira para verecek de çarşıda harcayacağım diye mi bakacağım. Kadın kendi parasını kazansa kötü mü olur. Kadın yediden yetmişe çalışmalı' diyerek çocukluğundan beri parasını kazandığını söyledi.

Aydın'da yaşayan ve devam ettirdiği baba mesleği ile hayatını kazanan 'Bıçakçı Hakkı' lakaplı Hakkı Karakaya, orijinal fileto bıçaklarını balık fabrikalarının talepleri doğrultusunda ustalığıyla adeta yeniden şekillendiriyor. Aslen bıçakçıların merkezi olan Denizli Yatağanlı olan Hakkı Karakaya, 15 yıldır Efeler ilçesinde bıçakçılık yaparken, baba mesleği olan bıçakçılığı eşi ile birlikte devam ettiriyor.

Özellikle balık fabrikalarında kullanılan fileto bıçaklarını, talep doğrultusunda daha kullanışlı hale getirdiklerini ifade eden bıçak ustası Hakkı Karakaya, 'Bunlar fileto bıçağı. Balık fabrikalarında kullanılıyor bunlar. Sıfırı bu şekilde geliyor ama bu şekilde vatandaş kullanamadığı için biz talepleri doğrultusunda bıçağı yeniden şekillendiriyoruz. Bıçağı önce boyundan sonra eninden alıyoruz. Bu şekilde yapmamızın sebebi ise bıçağın balığın içinde rahat dönebilmesi için. Çünkü kilo başı çalıştıkları için fabrikalarda, bizden bu şekilde talep ediyorlar. Biz de o şekilde yardımcı olmaya çalışıyoruz arkadaşlara. Orijinal gelen fileto bıçağını, incelterek düşürüyoruz yani. Herkesin yapabileceği bir şey değil zaten bu iş. Yani her bileyicinin yapabileceği bir şey değil. Zaten çoğu arkadaşlar yapmıyor yani uğraştırdığı için. Orijinal fileto bıçağını önce çarkta boyundan ve eninden alıyoruz, sonra müşterinin talebi doğrultusunda inceltmeyi yapıyoruz. Bıçağı bu şekilde inceltme işi de ayrı bir ustalık istiyor tabi. Talepler iyi. Burada 3 fabrika var. Ayrıca Çine, Didim ve Söke'den gelenler var. İzmir Torbalı'dan ve Muğla Milas'tan da gelenler var. Yani ustalık yayıldıkça her taraftan talep var yani' dedi.

Terzilik mesleği hazır giyim ve büyük çaplı konfeksiyonlara yenik düşünce İhsan Usta, Aydın'ın en bilinen makine tamircilerinden biri oldu. Birçok markanın yetkili servisliğini de yapan İhsan Demir, 'Bazen şer gibi görünen şeylerin sonucu hayra çıkabiliyor. Sürekli arızalanan makine beni farklı bir meslek sahibi yaptı' dedi.

Çocukluğunda hayalindeki mesleğin yorgancılık olduğunu belirten İhsan Demir, 'Bir zamanlar yorgancılık en gözde mesleklerden biriydi. İlk olarak yorgancılık yapmaya başladım. Daha sonra ciddi bir ustalık gerektiren şapka dikim işleri yaptım. Bu işler teknolojik gelişmelere yenik düşmeye başlayınca bir marka oluşturup gömlek üretimine başladım. Bu işler sırasında dikiş makinelerinden yüzüm gülmedi. Arızalananları uğraşa uğraşa kendim tamir etmeye başladım. Makineyi tamir ettiğimi gören meslektaşlarım bu defa kendi makinelerini tamir için bana getirmeye başlayınca bir anda terzilik mesleğinden dikiş makineleri tamirciliğine geçtim' diyerek sürekli arıza yapan dikiş makinesinin hayatını değiştirdiğini söyledi.

Makine tamir ederken çeşitli elektrikli ve elektronik ev aletlerini de tamir etmeye başladığını belirten İhsan Demir, şu anda birçok markanın Aydın'daki yetkili bayisi olarak hizmet verdiğini ifade etti. Demir, her sektörde olduğu gibi kendi sektörlerinde de en büyük sıkıntının çırak bulamamak olduğunu kaydetti.

Aydın merkez başta olmak üzere ortağı Eray Erbekçi ile birlikte Ege Bölgesi'nde şehirler arası ve uluslararası cenaze hizmeti sunan İbrahim Zabit, mesleği gereği günün her saatinde ölüm gerçeği ile yaşıyor. Sürekli cenaze teslim alan ve naklini sağlayan, kazalar, ani vefatlar ve doğal ölümlerle iç içe çalışan Zabit, bu durumun zamanla insanın hayata bakışını kökten değiştirdiğini dile getirdi. Ölüm gerçeğiyle bu kadar yakın olmanın kendilerini daha temkinli, daha dikkatli olmaya yönelttiğini kaydeden Zabit, ölümle burun buruna bir mesleğin hem fiziksel hem de manevi olarak ağır bir sorumluluk taşıdığını sözlerine ekledi.

'Bu hizmeti daha anlamlı hale getirmek için çalışıyoruz'

Yıllardır cenaze hizmetlerini profesyonel bir anlayışla sürdürdüklerini ve bu işi sıradan bir organizasyon olarak görmediklerini belirten İbrahim Zabit, 'Aydın merkez başta olmak üzere Ege Bölgesi'nde şehirler arası ve uluslararası cenaze nakil ve defin hizmetleri veriyoruz. Bu işe ilk başladığımız yıllarda bu hayatta her şeyin bir özeli her hizmetin bir profesyoneli ve her olayın anlamlı bir halinin olduğu bilinci ile hareket etmeye başladık ve halen daha da bu düşüncedeyiz. Biz de bu cenaze hizmetlerini daha özel, daha profesyonel ve anlamlı hale getirmek için çalışıyoruz' diye konuştu.

'Her cenaze bizim için ilk günkü acı'

Her gün ölüm gerçeğiyle burun buruna olduklarını vurgulayan Zabit, 'Her gün ölüm gerçeği ile burun burunayız. Bu yüzden her saat, her dakika ölümü hatırlıyoruz. Bu durum aslında bizim için büyük bir şans. Eğer biz bu hizmette bulunmasaydık genel nefsimiz gereği hayatın akışına uyup biz de ölümü çok hatırlayamayabilirdik. Ama bizim her gün yaşadığımız ölüm olayları, her cenazemizin ayrı bir hikayesi, ayrı bir durumu bizleri çoğu zaman derinden etkiliyor. Defin sırasında da herkesi inancına uygun olarak defnediyoruz. Biz burada yaşadığımız hizmet süreci boyunca her cenazemize, her vatandaşımıza sanki kendi yakınımızmış gibi hizmet vermeye çalışıyoruz. Bizim belki de 5-10 bininci cenazemiz olmuş olabilir ama sonuçta karşımızdaki vatandaşın ilk cenazesi. Herkesin bir tane annesi, bir tane babası var. Biz bu hizmeti verirken bunun farkında olarak hareket ediyoruz' ifadelerini kullandı.

'VIP cenaze hizmeti de veriyoruz'

Yeniliğe ve profesyonelliğe önem verdiklerini belirten Zabit, 'Yenilik, bizim için önemli durumlardan biri. Şehirler arası ve uluslararası cenaze himzetimiz var. Elimizden geldiğince yeni, temiz ve düzgün araçlarımızla nakil operasyonunu yönetiyoruz. VIP cenaze araçlarımız da var. Ailelerin talebi üzerine ilk vefat haberini aldıkları andan itibaren evlerindeki taziye organizasyonuna kadar tüm süreci her şeyi detaylı düşünüp aile ile görüşerek VIP hizmet olarak da sunabiliyoruz' dedi.

'Bu meslekten sonra hayata bakışımız değişti'

Mesleğin hayatına bakış açısını tamamen değiştirdiğini dile getiren Zabit, 'Bu işe başladıktan sonra hayata karşı bakış açımız komple değişti. Günde onlarca olayla karşılaşıyoruz. Bu nedenle bir trafik kazasında vefat eden şahsın cenazesini teslim aldığımızda tabi ki araç kullanışımız bile değişiyor, daha temkinli ve yavaş kullanıyoruz. Başına bir cisim düşerek hayatını kaybeden bir şahsın cenazesi ile karşılaştığımızda durduğumuz yere dikkat ediyoruz, yürürken sağa sola dikkat ediyoruz. Kısacası olayları yaşadıkça bu konuda bizim hayata karşı aslında 24 saatimiz komple değişiyor. Bu hizmeti vermeye başladıktan sonra uykumuz bile değişti. Çünkü uykusunda vefat eden vatandaşlarımızla da karşılaştığımız için gece yatarken dua edip sabah kalktığımızda uyandığımız için şükrediyoruz' şeklinde konuştu.

Aydın amatör sporunun tanınan isimlerinden biri olan Aydın Amatör Spor Kulüpleri Federasyonu (ASKF) eski başkanlarından ve 7 Eylül Gençlik Spor Kulübü Başkanı Mustafa Yılmaz’dan acı haber geldi. Bir süredir amansız hastalıkla mücadele eden Yılmaz, 71 yaşında hayatını kaybetti. Yılmaz’ın vefat haberi ailesi, yakınları ve Aydın’daki spor camiasında büyük üzüntüye sebep oldu. Uzun yıllar amatör sporun gelişmesi için çeşitli görevlerde bulunan Yılmaz için yarın öğle namazının ardından Efeler ilçesindeki Yavuz Sultan Selim Camisi’nde cenaze töreni düzenlenecek. Yılmaz’ın cenazesi, kılınacak namazın ardından Kemer Mezarlığı’nda toprağa verilecek.

Acarlar Mahallesi’nde hal esnafı Semih Andiç, vefat eden dedeleri ve tüm şehitler adına bir tır dolusu kuru soğanı, Cumhuriyet Meydanı’na getirilerek İncirliova Belediyesi’ne teslim etti. Yapılan anonsların ardından saat 10.00 sıralarında belediye ekipleri soğan dağıtımına başladı. Meydana gelen vatandaşlar, çuval ve poşetlerle kuru soğan alarak evlerinin yolunu tuttu. Bir tır dolusu soğan vatandaşların yoğun ilgisi sonucu bir saatte tükendi. Hayırdan faydalanan vatandaşlar, hem hayırsever esnaf Semih Andiç’e hem de İncirliova Belediye Başkanı Aytekin Kaya’ya teşekkür etti.

Gelişen teknolojiye rağmen halen yeri doldurulamayan arazi cipleri Türkiye’de 1952 yılından bu yana sürekli tamir edilip kullanılıyor. En yenisi 56 yıllık olan ciplerin tamiratı sadece eski cip ustalarının yetiştirdiği ve bugün sayısı bir elin parmak sayını geçmeyecek kadar az olan kişilerce yapılıyor. Bunlardan biri de Aydın’da en fazla cipin bulunduğu Nazilli’de yaşayan ve 1989 yılından bu yana hayatını ciplere adayan Ali Kılınç. 11 yaşında iken 1989 yılında cip tamirciliğine başladığını belirten Ali Kılınç, şu anda Türkiye’nin dört bir yanından gelen cipleri tamir ediyor. İşlerin oldukça yoğun olduğunu dağ köylerinde yaşayanların mecburiyetten şehirlerde yaşayanların ise keyiften dolayı eski cipleri kullandığını belirten Ali Kılınç, durumu ne olursa olsun eski cipleri yenileyip ilk günkü haliyle vatandaşın kullanımına sunduklarını belirtti.

Aydın il genelinde yaklaşık 2 bin eski cipin bulunduğunu belirten Kılınç, "Adeta doktor-hasta ilişkisi kurduğu ciplerin hepsini kendi hastası ve yaşatılması gereken bir canlı gibi gördüğünü belirtti. 48 yıllık ömrünün 37 yılını cip tamir ederek geçirdiğini belirten Ali Kılınç,"Yeni üretilen araçlar eski araçlar kadar sağlam değil. Bunun yanında Aydın dağlarına en uygun arazi aracı da yeşil arazi cipleri. Aydın’da 1950 yılından bu yana 72 yıldır kullanılan ve halen saat gibi çalışan ciplerimiz var" dedi.

"Bazıları mecburiyetten bazıları hobi için kullanıyor"

Aydın’daki ciplerin büyük bölümünün dağlarda tarım işi yapan çiftçiler tarafından kullanıldığını bir kısmının ise nostaljik olduğu için hobi için kullanıldığını kaydeden Ali Kılınç, "Eskiden tüm tamirciler cipden anlardı. Ancak şu anda Türkiye’de çok az sayıda tamircisi kaldı. Bunlardan biri de benim. İskelet olarak gelmiş olsa bile biz o cipi ilk günkü haline getirip sahibine teslim ediyoruz" dedi.

1941 yılında ABD ordusu için imal edilen hafif, manevra kabiliyeti yüksek ve sağlam ciplerin CJ serisinde 8 ayrı modeli geliştirilip üretildi. Bu araca benzer özellikteki aşırı lüks olmayan ancak çok dayanıklı araçların üretimi Türkiye’de de 1970 yılına kadar devam etti. 1970 yılından sonra üretilmeyen araçlar yoğun olarak dağların verimli olduğu Aydın ve Karadeniz bölgesinde kullanılıyor. Karadeniz Bölgesi’ndeki çiftçiler son yıllarda cip kullanımından vazgeçince Karadeniz Bölgesi’ndeki araçlar da Aydın’a gelmeye başladı. Yaylalardaki çiftçiler tarafından kullanılan birçok araç miras yoluyla halen babadan oğula geçiyor ve genç nesil de kullanıyor.

Aydın’ın Köşk ilçesine bağlı kırsal Karatepe Mahallesi’nde yaşayan ve bir bacağı olmayan 85 yaşındaki Mehmet Yörük, 1941 yılında Sarıyörük ailesinin 6’ncı çocuğu olarak dünyaya gelmiş. 7-8 yaşlarında iken diz kapağı kayan ve o zamanlarda sağlık hizmetleri bugünkü gibi yaygın olmadığı için kangren olan sol bacağı kesilen Mehmet Yörük, ilerleyen yaşına rağmen halan dağ bayır koşturup tarım işi yapıyor.

Çocukluğundan bu yana koltuk değneği ile yaşayan ve koltuk değneğini adeta 2. ayağı gibi kullanmayı başaran Mehmet Dede, bölgede azim ve çalışkanlığın en önemli örneklerinin başında geliyor. Tek ayağı ile çalışmaktan yılmayan ve 7 çocuğunu büyütüp evlendiren 85 yaşındaki Mehmet Yörük, aynı zamanda yüzlerce dönüm alanı ağaçlandırmış. Kendi elleri ile dikip büyüttüğü incir ve zeytin ağaçlarını halen gözü gibi bakan ve her yıl tonlarca incir ve zeytin üreten Mehmet Yörük, hayatından memnun olduğunu ve kimseye muhtaç olmadığını belirtti.

"Çalışmak insanın aynasıdır"

Zamanında ihtiyaçlarını gidermek için çarşı pazara indiğinde pek çok kişinin dilenci zannedip para yardımı etmek istediği ve tüm yardımları ‘ben muhtaç değilim’ diye reddeden Mehmet Yörük, devletin bağlamak istediği engelli aylığını kabul etmeyip bizzat kendi sigorta primlerini ödeyerek emekliliğe hak ettiğini söyledi.

Çalışmanın çok güzel bir duygu olduğunu belirten Yörük, halen tek ayağı ile dağlardaki arazilerinde çalışıyor. İbadetlerini de aksatmadan yerine getirmeye çalışan Mehmet Yörük, gençlerin de çok çalışmasını tavsiye ediyor.

Aydın’ın Köşk İlçesi’ne bağlı kırsal Karatepe Mahallesi’nde yaşayan ve bir bacağı olmayan 85 yaşındaki Mehmet Yörük 1941 yılında Sarıyörük ailesinin 6. çocuğu olarak dünyaya gelmiş. 7-8 yaşlarında iken diz kapağı kayan ve o zamanlarda sağlık hizmetleri bugünkü gibi yaygın olmadığı için kangren olan sol bacağı kesilen Mehmet Yörük, ilerleyen yaşına rağmen halan dağ bayır koşturup tarım işi yapıyor.

Çocukluğundan bu yana koltuk değneği ile yaşayan ve koltuk değneğini adeta 2. Ayağı gibi kullanmayı başaran Mehmet Dede, bölgede azim ve çalışkanlığın en önemli örneklerinin başında geliyor. Tek ayağı ile çalışmaktan yılmayan ve 7 çocuğunu büyütüp evlendiren 85 yaşındaki Mehmet Yörük, aynı zamanda yüzlerce dönüm alanı ağaçlandırmış. Kendi elleri ile dikip büyüttüğü incir ve zeytin ağaçlarını halen gözü gibi bakan ve her yıl tonlarca incir ve zeytin üreten Mehmet Yörük, hayatından memnun olduğunu ve kimseye muhtaç olmadığını belirtti.

"Çalışmak insanın aynasıdır"

Zamanında ihtiyaçlarını gidermek için çarşı pazara indiğinde pek çok kişinin dilenci zannedip para yardımı etmek istediği ve tüm yardımları ‘ben muhtaç değilim’ diye reddeden Mehmet Yörük, devletin bağlamak istediği engelli aylığını kabul etmeyip bizzat kendi sigorta primlerini ödeyerek emekliliğe hak ettiğini söyledi.

Çalışmanın çok güzel bir duygu olduğunu belirten Yörük, halen tek ayağı ile dağlardaki arazilerinde çalışıyor. İbadetlerini de aksatmadan yerine getirmeye çalışan Mehmet Yörük, gençlerin de çok çalışmasını tavsiye ediyor.

Mustafa Karpuzcu’nun "Yaşayan İnsan Hazinesi" unvanıyla taçlanan hikayesi, yalnızca bir ustanın başarısı değil; aynı zamanda Anadolu’nun, Aydın’ın ve efe kültürünün geleceğe taşınan güçlü bir mirası olarak dikkat çekiyor. Dededen toruna uzanan bu emek yolculuğu, kaybolmaya yüz tutmuş sanatların hala umutla yaşatılabileceğini bir kez daha gözler önüne seriyor.

Baba mesleği olan körüklü çizme yapımını günümüze kadar taşıyan Mustafa Karpuzcu, bu alanda üretim yapan sayılı ustalardan biri olarak biliniyor. Mesleğe henüz 6 yaşındayken, çizmelere çakılan çivileri düzelterek başladığını anlatan Karpuzcu, aradan geçen onlarca yılın ardından 65 yaşında "Yaşayan İnsan Hazinesi" unvanına layık görülmenin tarif edilemez bir gurur olduğunu dile getirdi.

"Yıllarca verdiğim emeklerin karşılığını görmek benim için büyük mutluluk. Bunun ulusal çapta görünür olması, yıllardır dökülen alın terinin gerçek bir karşılığı" sözleriyle duygularını ifade eden Karpuzcu, ödülün yalnızca kendisi için değil, bu kadim sanat için de büyük bir kazanım olduğunu vurguladı.

"Osmanlı’dan Efe’ye, Efe’den deveciliğe uzanan bir sembol"

Bir dönem Osmanlı’da Yeniçerilerin, Milli Mücadele yıllarında ise efelerin simgesi olan körüklü çizmeler, günümüzde de özellikle devecilik kültürünün vazgeçilmez bir parçası olarak varlığını sürdürüyor. Ancak modern çağın getirdiği hızlı dönüşüm, bu el emeği göz nuru sanatın ustalarını da birer birer azaltıyor.

Unutulmaya yüz tutmuş körüklü çizme yapımının bugün birkaç usta tarafından yaşatılabildiğini belirten Mustafa Karpuzcu, en büyük sorunlarının çırak bulamamak olduğunu söyledi.

"Gençler sanattan uzaklaşıyor"

Gençlerin bu mesleği öğrenme konusunda çekingen davrandığını ifade eden Karpuzcu, "Çoğunlukla sanayi bölgelerine ya da farklı iş kollarına yöneliyorlar. Oysa önlerinde yaşatılması gereken çok kıymetli bir sanat var" diyerek çağrıda bulundu. Bu kültürel mirasın sürdürülebilmesi için gençlerin desteklenmesi gerektiğini vurgulayan Karpuzcu, her türlü katkıya açık olduklarını da sözlerine ekledi.

"Bir meslek, bir aile geleneği"

Mesleği babası Mehmet Karpuzcu’dan öğrenen Mustafa Karpuzcu, bugün aynı geleneği oğlu Mehmet Karpuzcu’ya aktarmanın mutluluğunu yaşıyor. "Çırak bulamazken, kendi oğlumun bu işe merak salması beni çok mutlu etti" diyen usta, artık atölyede oğluyla omuz omuza çalışıyor.

Asıl mesleğinin halk oyunları eğitmenliği olduğunu belirten Mehmet Karpuzcu ise baba mesleğine yönelişini şu sözlerle anlattı:

"İlk bakışta farklı gibi görünse de aslında birbirinden çok uzak olmayan iki alan. Her ikisi de geçmişten gelen kültürümüzü yansıtıyor. Babamın yaptıklarını izleyerek büyüdüm. Pandemi döneminde ‘Ben de yapabilir miyim?’ diyerek derileri elime aldım ve kendimi geliştirmeye başladım"

Yakın zamanda kalfalık belgesini aldığını belirten Mehmet Karpuzcu, ustalık belgesini de aldıktan sonra tamamen körüklü çizme yapımına yönelmek istediğini söyledi.

Mustafa Karpuzcu’nun "Yaşayan İnsan Hazinesi" unvanıyla taçlanan hikâyesi, yalnızca bir ustanın başarısı değil; aynı zamanda Anadolu’nun, Aydın’ın ve efe kültürünün geleceğe taşınan güçlü bir mirası olarak dikkat çekiyor. Dededen toruna uzanan bu emek yolculuğu, kaybolmaya yüz tutmuş sanatların hala umutla yaşatılabileceğini bir kez daha gözler önüne seriyor.

Edinilen bilgiye göre, Umurlu Mahallesi sakinlerinden Ata Bozkurt’un oğlu olan Batıkan Bozkurt, Almanya’dan Amerika’ya gitmek için gittiği havalimanında kalp krizi geçirdi. Ambulansla hastaneye kaldırılan Bozkurt doktorların tüm çabalarına rağmen kurtarılamadı. Genç yaşta gelen ani ölüm, Bozkurt’un ailesi ve tüm sevenlerini yasa boğdu. Batıkan Bozkurt’un cenazesi, Almanya’daki resmi işlemlerin tamamlanmasının ardından Türkiye’ye getirildi. Bozkurt’un öğle namazına müteakip Umurlu Çarşı Camii’nde kılınacak cenaze namazının ardından toprağa verileceği öğrenildi.

Öte yandan genç yaşta yaşamını yitiren Batıkan Bozkurt’un, AK Parti Aydın eski Milletvekili Rıza Posacı’nın akrabası olduğu da öğrenildi.

Nazilli’de yaşayan 66 yaşındaki Mehmet Yıldız, ilçede 40 yıldır tostçuluk yapıyor. İlçede ‘Bizim Tostçu’ olarak bilinen Mehmet Yıldız, ustalığının yanı sıra Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş’a benzerliğiyle de dikkat çekiyor. Yıllardır aynı noktada sürdürdüğü esnaflığıyla ilçe halkının yakından tanıdığı isimler arasında yer alan ve ustalığı, güler yüzü ve mütevazı kişiliğiyle bilinen Yıldız, dükkanına gelen müşterilerden de sık sık "Mansur Yavaş’a ne kadar benziyorsunuz" yorumlarını alıyor.

Vatandaşların bu benzerliği dile getirmesiyle zaman zaman tebessüm eden Mehmet Yıldız, asıl mutluluğunun yıllardır aynı lezzeti sunabilmek ve müşterilerinin memnuniyeti olduğunu ifade ediyor.

Bingöl’de 2022 yılında meydana gelen patlamada ağır yaralanarak şehit olan Özel Harekat Polisi Necati Aygün, Çine Karakollar Merkez Camii’nde düzenlenen törenin ardından toprağa verilmişti. Şehit Aygün’ün Aydın’ın Efeler ilçesinde bulunan Güzelhisar İlkokulu’nda okuyan 8 yaşındaki kızı Aysel Naz Aygün’e doğum gününde Aydın Özel Harekat Şube Müdürlüğü ekipleri sürpriz yaptı. İlkokul ikinci sınıfa giden Aygün’ün sınıfına giden Özel Harekat polisleri, sınıfa pasta ile girerek küzük kıza hediyeler verdi. Duygusal anların yaşandığı kutlamada, minik Aysel Naz’ın mutluluğu yüzüne yansıdı.

Şehit polisin eşi Gülçimen Aygün de kızının doğum günü kutlamasına katılarak, Aysel Naz ile birlikte pastayı kesti.

Edinilen bilgiye göre yaklaşık bir ay önce uyku tulumu, battaniye ve bir çantadan oluşan eşyasıyla Efeler ilçe merkezinde bulunan 441 yıllık Hasan Çelebi Cami’nin son cemaat alanına yerleşen 40 yaşlarındaki bir kadını daha sıcak bir ortamda yaşamaya kimse ikna edemedi. Hava sıcaklığının zaman zaman eksi 5 dereceye kadar düştüğü gecelerde bile yaşamını burada sürdüren ve ismi öğrenilemeyen kadının nerden geldiği ve kimi kimsesi olup olmadığı araştırılıyor.

Sosyal Hizmetler Müdürlüğü’nün yardımlarını kabul etmeyerek cami avlusunda yaşamaya devam eden kadının hem kendine hem de cami cemaatine sıkıntı vermeye başladığını belirten vatandaşlar, "Yaklaşık 1 ay önce buraya geldi. Gece hava buz gibiyken bile burada yatıp kalkıyor. Durumunu görünce üzüldük, ilgili yerlere haber ettik. Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ekipleri sıcak bir yer sunmak istedi. Kadın kabul etmedi. Şimdi burada yatıp kalkıyor. Namaz kılınırken bile herkesin duyacağı şekilde müzik dinliyor. Ve caminin dış bölümündeki bazı alanlar tuvalet gibi kullanıldığı için ciddi sıkıntı yaşanmaya başladı" diye konuştu.

2022 yılında Kemer Mahallesi’ndeki apartmanın çatısından dengesini kaybedip beton zemine düşerek ağır yaralanan 55 yaşındaki Atilla İnan’ın vücudunun birçok yerinde kırık meydana geldi. İç kanaması bulunan ve kırmızı kod ile hastaneye götürülen İnan, hemen tedaviye alındı. Doktorların da ümidini keserek ‘yaşamaz’ dediği İnan, eşinin desteğiyle hayata tutundu. Bir yıl süren tedavi sürecinin ardından yeniden dünyaya geldiğini ifade eden İnan, eşinin kendisi ile bir bebek gibi ilgilendiğini ve bu süreçte en büyük destekçisi olduğunu belirtti.

Uzun süren tedavisinin ardından adeta yeniden dünyaya geldiğini ifade eden Atilla İnan, "Açıkçası olay anını çok hatırlamıyorum. Hiçbir şeyim de yoktu ama tek hatırladığım çatıya çıkan merdivene tırmandığım. Daha sonra gözlerimi açtığımda hastanedeydim. 35 gün hastanede yattım. Üç ayda evde sırtüstü yattım. Sonra bastonla yürümeye başladım. Tedavim bir sene sürdü. Zor bir süreçti ama bu süreçte en büyük destekçim eşim oldu. Bir bebek gibi baktı bana. Onun desteğiyle adeta ikinci kez dünyaya geldim. O dönem de doktorlar bile umudu kesmişti benden. ‘Çok yaşamaz’ demişler. Tedavi sürecinin ardından 1,5 yıl çalışamadım. Daha sonra 2024 yılının yarısında ufak ufak çalışmaya başladım. Fazla ağır işe giremiyorum. Vücudumda demirler, metaller ve vidalar var. Çok şükür bugüne geldik. Demek ki yiyecek lokmamız varmış. Yaşadığım süreç gerçekten anlatılmaz yaşanır ama Allah kimseye yaşatmasın" dedi.

Konuya ilişkin bildiri hazırlayıp hem vatandaşlara hem de basın kuruluşlarına gönderen Veli Arıgümüş, yaptığı açıklamada, "Milli Piyango ve devlet denetimindeki bazı şans oyunları, adı değişse de gerçekte kumardır. Kaybeden hep halk olur. Bu oyunlarda karşınızda bir insan yoktur, bilgisayar programları ve matematiksel sistemler vardır. Bu sistemler sizi oyunda tutmak için küçük kazançlar verir, ama uzun vadede her zaman sistem kazanır, siz kaybedersiniz. Bu konuyu örneklerle açıklayacak olursak, 10 kişi, kişi başı 5 bin TL yatırıyor. 1 kişi 10 bin TL kazanıyor, 9 kişi toplam 35 bin TL kaybediyor. Sistem 35 bin TL’yi alıyor. Kazanan kişi bunu anlatıyor, kaybedenler sessiz kalıyor. Bu oyunlar ciddi borçlara, ailelerin yıkılmasına ve toplumsal sorunlara yol açmaktadır. Bazı kişiler 20-30 milyon TL’ye varan borçlar altına girmektedir. Borçlar yüzünden evler, birikimler ve hayaller yok olmaktadır. Bu durum, maalesef intiharlara ve aile içi trajedilere kadar varmaktadır. Bunların hepsi bu oyunların sessiz ama yıkıcı etkileridir" diye konuştu.

"Yasa dışı bahis sitelerindeki oyunların aynısı var"

Bu konuda CİMER’e yazdığı şikayet dilekçesini de paylaşan Veli Arıgümüş, şikayet ve talebinde, "Milli Piyango Dairesi, kendi bünyesinde yasa dışı bahis sitelerinde oynatılan oyunların aynısını oynatmaktadır ve insanlara kısa mesaj yoluyla hediye bonus da atarak insanların kumar alışkanlıklarını artırmakta ve kumara olan bağımlılığın sürekliliğini sağlamaktadır. Bu ve buna benzer bütün çalışmaların derhal sonlandırılmasını, Milli Piyango İdaresi resmi sitesinde bulunan bütün kumar ve kumara benzer tüm alışkanlık ve oyunların kaldırılmasını, bu oyunların derhal son bulmasını talep ediyorum" ifadelerine yer verdi.

Stres atmak ve ev ortamından uzaklaşmak amacıyla pazarlara çıkmaya başladığını dile getiren Özcan Kuşçu, zamanla bu ilgisinin artırdığını belirtti. İnsanlarla sohbet etmenin, hal hatır sormanın ve iletişim kurmanın kendisini rahatlattığını ifade eden Kuşçu, kendi imkanlarıyla aldığı 100 tavuğa baktığını ve hayvanları çok sevdiğini kaydetti. Öte yandan tezgahını sadece yumurtalarla değil, kendi yetiştirdiği rengarenk çiçeklerle de süsleyen Kuşçu, bu yönüyle pazarın en renkli ve dikkat çeken tezgahlarından birine sahip olmayı da başardı.

Pazarcılığın kendisi için bir geçim kapısından öte moral kaynağına dönüştüğünü dile getiren Özcan Kuşçu, "Burada olmak bana iyi geliyor. Konu yumurta satmak değil, hayata karışmak. Eşimin ölümünden önce de pazara çıkıyordum ama eşim vefat ettikten sonra pazar daha da anlam kazandı. Evde oturup içime kapanmaktansa burada hava alıp zaman geçiriyorum. Günün nasıl geçtiğini bile anlamıyorum. O yüzden pazar günleri bana çok iyi geliyor. Yumurtanın yanında kendi yetiştirdiğim çiçekler var. Onlarla hem tezgahımı renklendiriyorum hem de gelir sağlıyorum" diye konuştu.

Efeler ilçesinde yaşayan 55 yaşındaki Fatma Çelik ve 47 yaşındaki Didem Artunç, çocukluklarından bu yana içlerinde yer eden bale tutkusunu yıllar sonra gerçekleştirerek bale eğitimine başladı. "Hayallerin yaşı yok" diyerek yola çıkan iki kadın, cesaretleriyle çevrelerine ilham kaynağı oldu.

Çocukluğunda buz pateni ve dansa duyduğu ilgiyi yıllar sonra baleyle buluşturduğunu belirten 55 yaşındaki Fatma Çelik, bale eğitimine başlama sürecini anlatarak, "Çocukluğumda buz patenini çok izliyordum. Oradaki hareketler çok hoşuma gidiyordu. Hatta kendi çapımda hareketleri yapıyordum. Dansı çok seviyorum. Şimdi baleye başlama sebebim ise biraz farklı. Daha önce bir dizi izlemiştim. 70 yaşında emekli bir adam baleye başlıyor ve çok güzel bir sonuç elde ediyordu. Ben de buradan esinlendim ve neden olmasın dedim. Yapabilirim diye düşündüm ve kursu aradım. Önce 55 yaşında olduğumu söyledim. Yetişkin balesi ama acaba benim için uygun mu dedim. ’Balenin yaşı yok, her yaşta yapılabilir’ dediler. Böylece baleye başladım. Çok da keyif alıyorum. Değişik şeyler yapmayı seviyorum. Etrafıma yeni bir etkinliğe başladığımı söylediğimde kimsenin aklına bale gelmedi. Duyunca da çok şaşırıyorlar ama hoşlarına da gidiyor. Baleye başladığımdan bu yana daha enerjik hissediyorum kendimi. Baledeki hareketleri yapabiliyor olmak mutluluk veriyor. Yaş ilerledikçe sanki bir şeylerden uzaklaşıyorsunuz gibi, artık elinizi eteğinizi çekeceksiniz evde oturacaksınız gibi düşünülüyor ama ben öyle düşünmek istemiyorum. Her yaşta bir şeyler yapmak gerekiyor diye düşünüyorum. Yapılabiliyormuş da. Herkese tavsiye ederim" dedi.

"Çocukluk hayalimdi"

Yıllar önce yarım kalan hayalini nihayet gerçekleştirdiğini ifade eden 47 yaşındaki Didem Artunç ise, "Bale, çocukluğumdan beri hayalimdi benim. 4-5 yaşlarında çok istiyordum balerin olmayı ama çok mızmız bir çocuktum. Bir ay İzmir’de baleye gitmiştim ama sonrasında hasta olunca annem göndermemişti. Hep merakla izlerdim balerinleri. Birkaç senedir de aklımdaydı. Yetişkin balesi ile ilgili de birkaç yazı görmüştüm. Sonra buranın ilanını görünce, aradım ve baleye başladım. Çocukluk hayalimdi. Onu şu anda gerçekleştirebiliyor olmak çok güzel. Tabi ne kadar yapabilirim, vücut ne kadar esner bilmiyorum ama olabildiği kadar elimden geldiğince yapmaya çalışacağım. Çok mutluyum. Ben hiç spor sevmeyen bir insanım. Bir sürü şey denedim ama hep oflayarak giderdim ama şimdi koştura koştura geliyorum. Herkese anlatıyorum. Çok mutluyum. Bale, inanılmaz bir enerji kattı benim hayatıma" diye konuştu.

"Bale her yaşta yapılabilir"

Bale sanatının profesyonellik hedeflenmediği sürece her yaş grubuna uygun olduğunu vurgulayan bale öğretmeni Zeynep Göktuna, "4 yaşında baleye başladım. İlk eğitimimi İtalya’da aldım. 4 senelik İtalya’daki eğitimimin ardından Türkiye’de devam ettim. 2021 yılında baleden mezun oldum. Mezun olduktan sonra da kurumlarda çocuk ve yetişkin balesi eğitimleri veriyorum. Zaten bale, profesyonellik istemediğiniz sürece her yaşta yapabileceğiniz bir sanat dalıdır. Burada önemli olan zaten disiplin. Ben kendim de MS hastasıyım. Bir sene önce bana tanı kondu. Hocamla konuştum ve spor yapmamı önerdi. Bale yaptığımı söylediğimde en güzelini yaptığımı söyledi. MS için bile bu kadar iyi gelen bir sanat dalı, kesinlikle yapılması gereken bir şey diye düşünüyorum. Çok da sağlıklı. Aynı zamanda bale güzel bir sanat dalı olmasının dışında vücuda zarafet, dayanıklılık ve esneklik kazandırır. Şu anda da 47 ve 55 yaşında iki öğrencim var. İlk başta öğrencilerim gelirken ’hocam benim vücudum kapalı’ gibi şeyler demişlerdi. Yaklaşık 1 aydır ders yapıyoruz. İlk geldikleri zamana göre şu anda bayağı bir hem esnediler hem güçlendiler hem duruşları çok değişti. Zaten balenin temelinde bir duruş var. Bunların hepsini öğrencilerime aşılamaya çalışıyorum" dedi.